Podczas piętnastego spotkania cyklu „Wracam do siebie” przyglądaliśmy się ranom, które mogą powstać w dzieciństwie i wpływać na nasze późniejsze zachowania, relacje oraz sposób patrzenia na siebie i innych. Rozmawialiśmy o pięciu obszarach, które były tematem naszej pracy

Podczas dziewiątego spotkania z cyklu „Wracam do siebie” przyglądaliśmy się komunikacji jako jednemu z najważniejszych elementów budowania zdrowych i satysfakcjonujących relacji. Rozmawialiśmy o tym, jak wyrażać swoje myśli, uczucia i potrzeby w sposób jasny i zrozumiały, a jednocześnie jak naprawdę słuchać drugiej osoby i być otwartym na jej perspektywę.

Podczas tego spotkania przyglądaliśmy się temu, czym jest asertywność i dlaczego czasami tak trudno jest nam mówić o sobie wprost. Rozmawialiśmy o tym, jak rozpoznawać i komunikować swoje potrzeby, uczucia, myśli, granice i pragnienia, a także jak robić to z szacunkiem do siebie i drugiego człowieka.

Podczas warsztatu przyglądaliśmy się trzem ważnym obszarom naszego życia – ciału, umysłowi i duszy – oraz temu, jak możemy lepiej rozpoznawać wysyłane przez nie sygnały. Rozmawialiśmy o tym, jak ciało komunikuje się z nami poprzez odczucia, emocje, stany psychiczne, ból i chorobę, jak budować większą świadomość ciała i jak o nie dbać.

Od tego spotkania wszystko się zaczęło. Był to pierwszy warsztat z cyklu „Wracam do siebie” – zaproszenie do zatrzymania się i przyjrzenia własnemu życiu. Rozmawialiśmy o tym, skąd bierzemy nasze przekonania o sobie, jak powstają schematy i mechanizmy, według których żyjemy, oraz jak wpływają one na nasze wybory i wyobrażenie o tym, kim jesteśmy.